De drie soorten
- Nepkrantenmakers. Sjablonen voor verjaardagsgrappen en practical jokes. Onschuldig zolang de uitvoer nooit voor nieuws wordt aangezien; nutteloos voor een redactie.
- Algemene AI-schrijvers. Tools die vloeiende tekst maken uit een prompt. Ze schrijven over alles, en dat is het probleem: ze schrijven ook over dingen die niet zijn gebeurd. Zonder bijgevoegde bronnen heeft een redacteur niets om te controleren.
- Conceptleveranciers voor redacties. Diensten die materiaal voorbereiden rond een vastgelegde opdracht op basis van verzamelde bronnen, het met die bronnen leveren en de publicatiebeslissing aan de redacteur laten.
Wat een publiceerbaar concept nodig heeft
- Bronnen en controles bijgevoegd bij het item, geen belofte dat er ergens controles hebben plaatsgevonden.
- Een duidelijke vermelding van wat is geautomatiseerd, zodat de redactie het materiaal kan labelen zoals haar rechtsgebied vereist.
- Beelden met rechteninformatie.
- Een manier om na levering correcties te ontvangen.
- Een licentie die zegt wat u mag bewerken, waar u mag publiceren en of bronvermelding verplicht is.
Wat u vermijdt, welke tool u ook gebruikt
Publiceer geen tekst die iets beweert over een met naam genoemde persoon, tenzij een mens dat aan een bron heeft getoetst. Laat geen enkele tool rechtstreeks op de site publiceren. Verwar vloeiendheid niet met juistheid: hoe stelliger het proza, hoe zorgvuldiger het gelezen moet worden.
Zo werkt dit in Doxx
Doxx is de derde soort. Het schrijft uw nieuws niet; het bereidt concepten voor rond een stroom en levert ze voor redactionele beoordeling met bronnen en controles en beeldsuggesties. Geautomatiseerde generatie wordt gebruikt en vermeld. De redactie bewerkt, voegt eigen verslaggeving toe, wijst af of publiceert onder eigen naam, met de regels voor bronvermelding uit de contentlicentie.
Vergelijk een Doxx-concept met zijn bronnen met de uitvoer van welke generator dan ook over hetzelfde onderwerp.