Trzy rodzaje
- Wytwórnie fałszywych gazet. Szablony na urodzinowe żarty i psikusy. Nieszkodliwe, dopóki wyniku nikt nie bierze za wiadomość, bezużyteczne dla redakcji.
- Ogólne generatory tekstu. Narzędzia, które robią płynny tekst z promptu. Piszą o wszystkim, i to jest problem: napiszą też o rzeczach, które się nie wydarzyły. Bez dołączonych źródeł redaktor nie ma czego sprawdzić.
- Dostawcy wersji roboczych dla redakcji. Usługi, które przygotowują materiał wokół określonego zamówienia na podstawie zebranych źródeł, dostarczają go razem ze źródłami i zostawiają decyzję o publikacji redaktorowi.
Czego potrzebuje wersja robocza nadająca się do publikacji
- Źródeł i weryfikacji dołączonych do tekstu, a nie obietnicy, że kontrola gdzieś się odbyła.
- Jasnego stwierdzenia, co zostało zautomatyzowane, żeby redakcja mogła oznaczyć materiał tak, jak wymaga tego jej jurysdykcja.
- Zdjęć z informacją o prawach.
- Sposobu na odbieranie sprostowań po dostarczeniu.
- Licencji, która mówi, co wolno redagować, gdzie wolno publikować i czy wymagane jest oznaczenie źródła.
Czego unikać niezależnie od narzędzia
Nie publikuj tekstu, który twierdzi coś o osobie wymienionej z nazwiska, jeśli człowiek nie zweryfikował tego wobec źródła. Nie pozwól żadnemu narzędziu publikować bezpośrednio na stronie. Nie myl płynności ze ścisłością: im pewniej brzmi proza, tym uważniej trzeba ją czytać.
Jak to działa w Doxx
Doxx jest tym trzecim rodzajem. Nie pisze twoich wiadomości, tylko przygotowuje wersje robocze wokół strumienia i dostarcza je do oceny redakcyjnej ze źródłami i weryfikacjami oraz z propozycjami zdjęć. Automatyczne generowanie jest używane i ujawnione. Redakcja redaguje, dodaje własne ustalenia, odrzuca albo publikuje pod własną nazwą, a zasady oznaczania źródła określa licencja na treść.
Porównaj wersję roboczą z Doxx wraz z jej źródłami z wynikiem dowolnego generatora na ten sam temat.